به گزارش ماهنامه اقتصاد ۳۶۰
![]()
خداحافظی ۸۴ درصدی با رویای چهاردیواری
شاید تلخترین بخش ماجرا، ناامیدی عمیقی باشد که در لایههای جامعه رسوخ کرده است. وقتی از مردم پرسیده شده که چقدر احتمال دارد در یک سال آینده صاحبخانه شوند، پاسخها جالب بوده است. نتایج نظرسنجی آبان ۱۴۰۴ نشان میدهد که ۸۴ درصد از پاسخگویان به صراحت گفتهاند «اصلاً احتمال ندارد» بتوانند خانهای بخرند. تنها ۲.۴ درصد، یعنی کسری بسیار کوچک از جامعه، هنوز امید بالایی به خرید مسکن دارند.
در این میان، بازنشستگان بیش از همه امید خود را از دست دادهاند. یک قاعده که البته دور از ذهن نیست در این نظرسنجی خودنمایی میکند: هرچقدر فرد وضعیت اقتصادی خانوادهاش را بدتر ارزیابی میکند، احتمال خرید مسکن در ذهنش به صفر میل میکند.
زمستان سرد امید در مقایسه با سال ۱۴۰۰
برخی فکر میکنند همیشه همینطور بوده، شاید اشتباه میکنند. نگاهی به روند تاریخی دادهها نشان میدهد که ناامیدی از خرید مسکن به مرور بیشتر شده است. در پاییز و زمستان سال ۱۴۰۰، کسانی که میگفتند اصلاً امیدی به خرید خانه ندارند، زیر ۸۰ درصد بودند (حدود ۷۱.۶ درصد در بهمنماه). اما بعد از سال ۱۴۰۱، این سد روانی شکست و ناامیدی مطلق به بالای ۸۶ درصد هم رسید.
جالب اینجاست که حتی مالکان فعلی هم دیگر امیدی به «تغییر» یا ارتقای خانه خود ندارند. حدود ۷۹.۷ درصد از کسانی که خانه دارند، گفتهاند اصلاً احتمال ندارد بتوانند خانه فعلیشان را عوض کنند. این نرخ در چهار سال گذشته تقریبا ثابت مانده و نشان میدهد بازار مسکن عملاً قفل شده است.
